24 czerwca 1777 urodził się Jan Borejko Chodźko, powieściopisarz, dramaturg, poeta i prawnik, działacz oświatowy; związany z Tow. Patriotycznym.
Jan Borejko Chodźko
24 czerwca 1777 - 10 listopada 1851
Jan Borejko Chodźko urodził się w Krzywiczach (dzisiejszy rejon Miadziołski) w w rodzinie Józefa i Konstancji z Bujnickich. Początkowe wykształcenie otrzymał w domu, następnie studiował w szkole Krzywickiej zakonu Trynitarzy. Później ukończył Wileńską Szkołę Główną Wielkiego Księstwa Litewskiego. Ojciec zmarł wcześnie. Aby uniknąć opieki przy prowadzeniu gospodarstwa, młodzieniec zwrócił się do króla Stanisława Augusta Poniatowskiego o uznanie go za pełnoletniego. W wieku 16 lat Jan został wybrany komisarzem cywilno-wojskowym powiatu oszmiańskiego. Na sejmie grodzieńskim w 1794 roku Jan Chodźko został uznany za pełnoletniego. W 1795 rozpoczął pracę jako asesor sądu w Postawach. W 1808 roku Jan Chodźko mianowany podkomorzym powiatu Wilejskiego. W 1811 pełnił funkcję prezesa Trybunału ziemskiego dla guberni mińskiej. Był wizytatorem szkół guberni wileńskiej i Mińskiej. W 1812 roku, po wycofaniu się armii rosyjskiej z Mińska Litewskiego, Jan Chodźko stanął na czele Tymczasowej Rady Miasta. Uniemożliwił zniszczenie posiadanych w mieście zapasów prowiantu, które trafiły do armii francuskiej. 12 sierpnia został włączony do komisji nadzorującej szpitale wojskowe w Mińsku. 15 sierpnia 1812 w Mińsku została wystawiona jego komedia „Litwa oswobodzona, czyli przejście Niemna. Komedia oryginalna wierszem w 1 akcie, do szczęśliwego odrodzenia się ojczyzny naszej zastosowana”. 24 września 1812 r. Prezydent Miasta Jan Chodźko wygłosił uroczyste przemówienie w kościele katedralnym w Mińsku z okazji zwycięstw Napoleona i zajęciu Moskwy przez Francuzów. Po klęsce Francuzów Chodźko musiał opuścić ojczyznę i powrócił dopiero po amnestii. Ponownie aktywnie uczestniczył w życiu społecznym.W 1816 roku powstała Prokuratura masy Radziwiłłowskiej. Prokuratorem został mianowany Jan Chodźko. Ponadto został honorowym obserwatorem powiatu Dziśnieńskiego i sekretarzem Towarzystwa dobroczynnego w Mińsku. W tym samym roku napisał traktat naukowo-badawczy "O eksdywizjach lub o sądowym podziale majątku dłużnika na rzecz wierzycieli". W 1816 roku z inicjatywy Jana Chodźki w Mińsku Litewskim powstała loża masońska "Północna Pochodnia". Chodźko był obrany jej wielkim mistrzem. Do 1822 r.loża liczyła na liście 152 "wolnych murarzy". W marcu 1818 Jan Chodźko zrezygnował z funkcji prokuratora masy Radziwiłłowskiej i zajął się problemami oświaty w kraju. W 1826 został aresztowany w sprawie filomatów i skazany na 2 lata więzienia. W 1828 roku został wysłany pod nadzór policyjny. Z wygnania udało się mu uciec. Brał udział w powstaniu Listopadowym. Po stłumieniu powstania ponownie został zesłany na Ural. W 1834 roku w wieku 57 lat powrócił do domu. Gospodarka w Krzywiczach popadła w ruinę. Z powodu braku środków finansowych musiał sprzedać swój majątek. Później wraz z żoną zamieszkał u córki Zofii w majątku Rogowicze, położonym kilka mil od Mińska Litewskiego. Chodźko zaczął zdobywać sławę w literaturze od 1821 r., kiedy napisał "Pan Jan ze Świsłoczy". Książka ta była pierwszym w swoim gatunku lokalnym opisem Litwy. Uznana przez Komitet szkolny Uniwersytetu Wileńskiego za dzieło Klasyczne, książka ta została polecona dla szkół parafialnych. Szczególnie aktywnie w działalność pisarską Jan Chodzko zaangażował się po roku 1834, kiedy powrócił z wygnania. W 1837 r. Chodźko zaczął wydawać zebrane twory pod tytułem "Pisma we 12 tomikach". W zbiorze tym znalazły się opowiadania, prace naukowo-historyczne oraz artykuły z historii Mińszczyzny z epoki XVIII w. W 1851 roku w drodze do Mińska zachorował i zmarł w Zasławiu. Tam też został pochowany na cmentarzu przy kościele. https://wikipedia.tel/%D0%A5%D0%BE%D0%B4%D0%B7%D1%8C%D0%BA%D0%BE,_%D0%AF%D0%BD