26 listopada 1869 urodził się Stanisław Bohusz-Siestrzeńcewicz, malarz i rysownik, ilustrator, oraz wykładowca na Uniwersytecie Stefana Batorego w Wilnie, ewangelicko-reformowany działacz kościelny.
Stanisław Bohusz-Siestrzeńcewicz
26 listopada 1869 - 24 maja 1927
Stanisław Bohusz-Siestrzeńcewicz urodził się w rodzinie Stanisława i Konstancji z domu Wolan. Jego starszym bratem był generał Bolesław Bohusz-Sietrzeńcewicz (1868-1940). W Wilnie ukończył szkołę realną oraz uczył się malarstwa w Miejskiej szkole sztuki. Od 1888 roku studiował malarstwo na Cesarskiej Akademii Sztuk Pięknych w Petersburgu, był uczniem Bogdana Willewalde’a. Studiował również w Paryżu w Académie Julian. Był uczniem Józefa Brandta w jego prywatnej szkole w Monachium. Po roku 1897 mieszkał przeważnie w Wilnie. Siestrzeńcewicz zajmował się głównie malarstwem rodzajowym i pejzażowym. Potrafił wspaniale ukazać za pomocą piórka scenki z życia wsi i małych miasteczek okręgu wileńskiego. Prace te zebrał w wydanej w 1912 roku teczce „Rysunki piórem Stanisława Bohusz Siestrzeńcwicza”. Portrety jego pędzla zdobiły salony wielu dworów na Litwie i Białorusi. Wraz z Ruszczycem organizował w 1903 roku w Wilnie wystawę „Sztuka”. Brał udział w wielu innych wystawach, w tym w 1911 roku w Mińsku. Oprócz dorobku artystycznego Siestrzeńcewicz był też autorem artykułów poświęconych sztuce i architekturze Wilna . Eseje te zostały wydane dzięki wileńskiemu wydawnictwu Znicz w postaci broszur. Był współorganizatorem i reżyserem „Achów”, wileńskich sztuk kabaretowych, które odbywały się co roku w okresie karnawału w latach 1904–1914. Był zaangażowany w życie kościelne Jednoty Litewskiej: w 1918 został wybrany ostatnim prezydentem Kolegium (konsystorza) Jednoty Litewskiej przed jej podziałem na część w Birżach i w Wilnie, a potem w latach 1919-1921 pełnił tę funkcję dla wileńskiej części kościoła. W 1919 roku przyjął proponowę Ruszczyca i został wykładowcą rysunku na Uniwersytecie Wileńskim. Jednak latem 1920 roku przed wkróceniem wojsk radzieckich opuścił miasto i wyjechał do Poznania, a nieco później do Warszawy. Siestrzeńcewicz chorował na gruźlicę. Zmarł nie zostawiwszy potomstwa 24 maja 1927 roku w Warszawie. Pochowany został 28 maja na cmentarzu ewangelicko-reformowanym w Wilnie. Cmentarz ten został zlikwidowany w roku 1956, jednak nagrobek artysty został przeniesiony na Cmentarz Na Rossie. https://www.ipsb.nina.gov.pl/a/biografia/stanislaw-bohusz-siestrzencewicz-1869-1927-malarz-rysownik-etc https://pl.wikipedia.org/wiki/Stanis%C5%82aw_Bohusz-Siestrze%C5%84cewicz