5 stycznia 1933 zmarł Juliusz Kłos, architekt, historyk architektury, profesor Uniwersytetu Stefana Batorego w Wilnie.
Juliusz Kłos
8 sierpnia 1881 - 5 stycznia 1933
Juliusz Stefan Kłos urodził się w Warszawie. Studiował na Politechnice w swym rodzinnym mieście i w Wiedniu, zdobywając dyplom inżyniera architekta. Przez pewien czas pracował w Grazu. Po powrocie do kraju wykazał się jako niezwykle twórczy architekt a równocześnie — członek Wydziału Konserwatorskiego Towarzystwa Opieki nad Zabytkami Przeszłości. W 1920 roku Juliusz Kłos, staraniem Ferdynanda Ruszczyca, organizującego Wydział Sztuk Pięknych Uniwersytetu Stefana Batorego w Wilnie, został powołany jako profesor nadzwyczajny katedry architektury tego wydziału. W Wilnie rozpoczął się najbardziej twórczy i ciekawy okres życia Kłosa. Kłos kierował restauracją kościoła pod wezwaniem Pana Jezusa na Antokolu, przemienionego w 1864 r. na cerkiew św. Michała, uczestniczył w odnawianiu kościołów pw. św. Kazimierza, św. Ignacego, Wizytek. Pod jego kierunkiem odbywała się restytucja dziedzińca Piotra Skargi USB, prowadził remont zabudowań pobernardyńskich, przystosowując je do potrzeb Wydziału Sztuk Pięknych USB. Kierował jako konsultant pracami konserwatorskimi ruin na Górze Zamkowej. Wreszcie w 1931 roku — sensacyjne odkrycie krypty ze szczątkami królewskimi w katedrze wileńskiej. Odkrycie grobów królewskich to zasługa przede wszystkim Stanisława Lorentza i Juliusza Kłosa, którzy prowadzili badania nad stanem katedry po wielkiej powodzi wiosną 1931 r. Kłos zaprojektował mauzoleum królewskie pod kaplicą św. Kazimierza. Ostateczną jego wersję opracował architekt Stanisław Bukowski i w 1935 r. szczątki królewskie zostały tam przeniesione. Ponadto Kłos zajmował się konserwacją zabytków Wilna i Wileńszczyzny. Nadzorował renowację zamku w Trokach. Zajmował się inwentaryzacją zabytków Wileńszczyzny i Białorusi, tworząc ich dokumentację fotograficzną. Zaprojektował między innymi kompleks „kolonii urzędniczej” w Brasławiu. W 1926 roku według jego projektu przebudowany został cmentarz żołnierzy polskich na Rossie, poległych w latach 1919-1920. Później nastąpiła kolejna przebudowa w związku z pochówkiem serca Marszałka i prochów jego matki. W Wilnie Kłos mieszkał w kamienicy nr 24 przy ul. Zarzecznej . Zamieszkał w niej po Ruszczycu, który wyprowadził się na Zamkową (do kamienicy, w której mieszkał Juliusz Słowacki). 5 stycznia 1933 roku Juliusz Kłos wracał do domu po całonocnej pracy na Wydziale Sztuk Pięknych. Po wejściu na półpiętro dostał ataku serca. Pochowany został na wileńskiej Rossie.
https://kurierwilenski.lt/2016/08/05/klos-czlowiek-ktoremu-wilno-ogromnie-duzo-zawdziecza/