1 czerwca 1954 zmarł Wacław Łastowski, botanik, dyrektor Wileńskej Rolniczej Stacji Doświadczalnej w Bieniakoniach, profesor Uniwersytetu Stefana Batorego.
Wacław Łastowski
27 września 1880 - 1 czerwca 1954
Wacław Łastowski urodził się w Lelekańcach koło Widziniszek . Jego ojciec pracował jako lekarz w okolicach Wilna. Gimnazjum ukończył w 1901 r. w Wilnie, już w tych latach wykazując zainteresowanie florą i fauną okolicy. W szóstej klasie gimnazjum został korespondentem fenologicznym profesora Kajgorodowa z Petersburga. Po zdaniu matury studiował na Wydziale Rolniczym Instytutu Puławskiego (Puławy – Polska), który ukończył w 1905 roku z tytułem agronoma I stopnia. Pracował następnie u starszego brata we wsi Kozarowszczyzna w powiecie oszmiańskim, pogłębiając wiedzę w zakresie uprawy roli i hodowli roślin. Będąc zainteresowany rozwojem rolnictwa na Wileńszczyźnie wstąpił do polskiego Wileńskiego Towarzystwa Rolniczego, gdzie działał bardzo owocnie, m.in. w latach 1906-09 organizując stacje meteorologiczne w terenie i prowadząc doświadczenia polowe oraz prace selekcyjne. W 1910 roku z jego inicjatywy powstało Wileńskie Towarzystwo Doświadczeń Rolniczych, które założyło Wileńską Rolniczą Stację Doświadczalną w Bieniakoniach, koło Woronowa w powiecie lidzkim, w woj. nowogródzkim. Został jej kierownikiem i tą funkcję sprawował do 1941 roku (podczas okupacji niemieckiej 1941-44 był tu zwykłym pracownikiem). W okresie międzywojennym była to jedna z najlepszych polskich rolniczych stacji doświadczalnych. Łastowski wyhodował w niej m.in. przystosowane do naturalnych warunków Wileńszczyzny owies tybetański (odporny na rdzę zbożową), owies Longinus (ceniony ze względu na długą słomę), nową odmianę ziemniaka - Almaria i wczesną odmianę łubinu Murzynek której nadano nazwę „murzynek bieniakoński”, oraz „żyto bieniakońskie” wkrótce upowszechnione przede wszystkim w gospodarstwach chłopskich. Za swe osiągnięcia w 1924 roku powołany został na członka Komisji Fizjograficznej Polskiej Akademii Umiejętności w Krakowie, a w 1929 roku objął Katedrę Szczegółowej Uprawy Roli i Roślin Uniwersytetu Stefana Batorego w Wilnie i do 1939 roku był pierwszym dziekanem Wydziału Rolniczego tej uczelni. W 1937 roku placówka ta obchodziła dwudziestopięciolecie istnienia, zjechało się około stu hodowców i pracowników naukowych z całej Polski. Łastowski wspierał ruch harcerski. To m.in. na bieniakońskiej Stacji Doświadczalnej formowanie były oblicza młodych harcerzy wileńskich. W czasie okupacji organizował w Bieniakoniach tajne nauczanie w zakresie studiów rolniczych. 4 kwietnia 1944 roku żołnierze V Batalionu 77 pp AK w walce z Niemcami zajęli Bieniakonie wraz ze Stacją Doświadczalną. W 1945 roku Łastowski był zmuszony opuścić Bieniakonie, które zostały włączone do Związku Sowieckiego. Przeniósł się do Poznania, gdzie na Uniwersytecie Poznańskim objął Katedrę Szczegółowej Uprawy Roli Wydziału Rolniczo-Leśnego. Pozostawił po sobie około 60 prac naukowych i kilkaset artykułów w prasie fachowej. https://www.kworum.com.pl/art6726,o_nowa_katedre_katolicka_we_lwowie.html http://pawet.net/zl/zl/2009_90/4.html https://pl.wikipedia.org/wiki/Wac%C5%82aw_%C5%81astowski_(botanik)